تنبیه یک روش تربیتی بسیار رایج در جامعه ماست. ما تنبیه را راهی برای دوری از رفتارهایی می دانیم که دوست نداریم. بهترین راه برای کاهش بدرفتاری، تقویت رفتارهای مثبت در کودک است. اما آیا تنبیه کودکان در تربیت آنان مفید است؟ عواقب آن چیست؟ چه راه های جایگزینی برای تنبیه منفی وجود دارد؟ در این مقاله سعی می کنیم به این سوالات پاسخ دهیم.
تناقضی در تنبیه کودکان وجود دارد؛ تنبیه عملِ خشونتآمیزِ یک بزرگسال است که کودک را هدف قرار میدهد، این در حالی است که خشونت همان واکنش ناخوشایندی است که نمیخواهیم در کودکان مشاهده کنیم. تنبیه کودکان احساس تنفر را در آنها شعلهور میکند و اغلب به دلیل اینکه رفتارهای نامطلوب آنها را افزایش میدهد منجر به ازدیاد خشونت و سوءاستفادههای جدیِ جسمی و روانی از کودکان میشود.
تناقضی در تنبیه کودکان وجود دارد؛ تنبیه عملِ خشونتآمیزِ یک بزرگسال است که کودک را هدف قرار میدهد، این در حالی است که خشونت همان واکنش ناخوشایندی است که نمیخواهیم در کودکان مشاهده کنیم. تنبیه کودکان احساس تنفر را در آنها شعلهور میکند و اغلب به دلیل اینکه رفتارهای نامطلوب آنها را افزایش میدهد منجر به ازدیاد خشونت و سوءاستفادههای جدیِ جسمی و روانی از کودکان میشود.
والدین بر رفتار فرزندانشان تأثیر زیادی می گذارند. کودکان مانند اسفنج ها هستند - آنها هر کاری را که والدین انجام می دهند تقلید می کنند و آنچه را که در زندگی خود می بینند انجام می دهند. مهم است که والدین الگوهای مناسبی برای فرزندانشان باشند. نمونه های منفی می تواند برای رشد کودک مضر باشد و می تواند به رفتار بد منجر شود.
انسان ها ذاتا اجتماعی هستند و بدون کمک دیگران نمی توانند نیازهای خود را برآورده کنند. تربیت صحیح کودک باعث می شود تا او در زندگی اجتماعی خود موارد زیر را به درستی بیاموزد: پذیرش محدودیت ها، قوانین، ممنوعیت ها، احترام به محیط طبیعی، احترام به دیگران و خود.
برای رشد شخصیت فرزندتان می توانید با دادن اعتماد به نفس به او از سنین پایین شروع کنید. به عنوان مثال، زمانی که کاری را به تنهایی انجام می دهد، او را تشویق کنید. برعکس، آموزش پرخاشگری، خشم، نفرت و خشونت فقط باعث از دست دادن اعتماد به نفس او می شود و اجازه نمی دهد که به خوبی رشد کند. مقاله 16 راه کنترل خشم می تواند در این زمینه به شما کمک کند.
همچنین AAP از والدین می خواهد که از روش های تنبیه سالم برای کودکان و نوجوانان استفاده کنند؛ از جمله:
• رفتار خوب را تحسین کنید.
• الگویی برای رفتار خوب باشید.
• مشخص کردن محدودیت ها و انتظارات .
• رفتار بد را نادیده بگیرید یا فرزندتان را از رفتار بد دور کنید.
اگر به جای تنبیه کودکان بتوانیم در عین حفظ مهربانی و رابطهمان با آنها برایشان حدومرز تعیین کنیم، کودکانمان آنچه را انجام میدهند درونی میکنند و در مقابلِ راهنماییهای ما مقاومت نشان نمیدهند تا بتوانند رابطهای را که با ما دارند حفظ کنند.
علاوه بر این کودکان تحت چنین تربیتی تأثیر رفتارشان را روی دیگران میبینند بنابراین به انسانهایی باملاحظه و مسئول تبدیل میشوند. به دلیل اینکه این کودکان پدرومادری داشتهاند که قادر به اداره و تنظیم احساسات خود (خودگردانی احساسات) بودهاند از آنها الگو میگیرند و میآموزند که چطور میتوانند احساسات خودشان و به دنبال آن رفتارشان را مدیریت کنند. این کودکان چون مورد پذیرش تمام و کمال پدرومادر قرار دارند با احساسات قویِ درونیشان در ارتباط هستند و برای کشف آنها باانگیزهاند.
بنابراین به جای کتک زدن یا تنبیه بدنی فرزندتان می توانید راه های سالم دیگری را جایگزین کنید این فرآیند را می توان با موارد زیر انجام داد:
سخن آخر
سعی کنید الگوی خوبی برای کودک باشید. اینکه والدین یا مراقبان کودک چه کسانی هستند و چگونه رفتار می کنند، تأثیر عمیقی بر رشد فرزندانشان خواهد داشت. فراموش نکنید که فرزند شما از شما پیروی خواهد کرد.
وبلاگ نگهداری از سالمند و کودک
مطلب مرتبط
با یک تعمیر ساده، چطور هزینههای زندگی را کاهش دهیم؟
